ประเภทป้ายเมนูร้านอาหาร พิมพ์ทับ รางสอดแผ่น กระดานเขียน และจอแสดงผล

ความถี่ในการเปลี่ยนเมนูกับรูปแบบป้าย

ร้านที่เปลี่ยนเมนูทุกวัน เช่น ร้านอาหารตามสั่งที่มีเมนูพิเศษ คาเฟ่ที่มีเมนูตามฤดู และร้านที่ราคาเปลี่ยนตามวัตถุดิบ ต้องการป้ายที่แก้ได้ในร้านโดยไม่พึ่งโรงพิมพ์ ร้านที่เปลี่ยนเมนูทุกไตรมาสหรือปีละครั้ง เช่น ร้านสาขาและร้านที่มีเมนูคงที่ ใช้ป้ายพิมพ์ที่เปลี่ยนเป็นชุดได้ และร้านที่มีหลายสาขาซึ่งต้องการให้เมนูตรงกันทุกสาขาในเวลาเดียวกัน มักลงทุนกับจอแสดงผลที่อัปเดตจากส่วนกลาง

ต้นทุนที่ต้องเทียบจึงไม่ใช่เฉพาะราคาป้ายในวันแรก แต่รวมค่าใช้จ่ายและเวลาต่อการเปลี่ยนหนึ่งครั้ง คูณจำนวนครั้งต่อปี ป้ายพิมพ์ทับที่ถูกในวันแรกอาจแพงกว่าป้ายรางสอดในหนึ่งปีสำหรับร้านที่แก้ราคาทุกเดือน

สี่รูปแบบ วิธีเปลี่ยนข้อมูลและอายุการใช้งาน

ป้ายพิมพ์ทับสติ๊กเกอร์คือแผ่นอะคริลิค พลาสวูด หรืออะลูมิเนียมคอมโพสิตที่ติดสติ๊กเกอร์พิมพ์เมนูทั้งแผ่น เมื่อเมนูเปลี่ยนจึงพิมพ์สติ๊กเกอร์ใหม่และติดทับหรือลอกเปลี่ยน ให้ภาพและสีสวยที่สุดเพราะพิมพ์ได้เต็มแผ่น เหมาะกับร้านที่เปลี่ยนเมนูไม่บ่อย แผ่นฐานใช้ได้หลายปี ส่วนสติ๊กเกอร์ในร่มอยู่ได้สามถึงห้าปี

ป้ายรางสอดแผ่นคือกรอบที่มีรางแนวนอนหลายแถว แต่ละแถวสอดแผ่นพิมพ์ชื่อเมนูและราคาได้ เปลี่ยนเฉพาะแถวที่ต้องการโดยพิมพ์แผ่นใหม่ที่ร้านหรือสั่งพิมพ์ทีละชุด รูปแบบนี้จำกัดการออกแบบให้อยู่ในแถว แต่แก้ราคาได้เร็วที่สุดในบรรดาป้ายพิมพ์ กระดานเขียนคือกระดานดำหรือกระดานอะคริลิคที่เขียนด้วยชอล์กหรือปากกาชอล์กน้ำ เปลี่ยนได้ทันทีโดยไม่มีต้นทุน แต่ต้องมีคนเขียนที่เขียนสวยและอ่านง่าย และลบเลือนได้เมื่อโดนน้ำหรือมือ

จอแสดงผลคือจอทีวีหรือจอเชิงพาณิชย์ที่แสดงเมนูจากไฟล์ภาพหรือระบบจัดการเนื้อหา เปลี่ยนได้ทันทีและแสดงภาพเคลื่อนไหวได้ แต่ต้องมีไฟฟ้า มีค่าไฟ มีอายุจอราวห้าถึงเจ็ดปี และเมื่อจอดับเมนูจะหายทั้งร้าน ร้านที่ใช้จอจึงมักมีป้ายเมนูพิมพ์ขนาดเล็กสำรองไว้ที่เคาน์เตอร์

ขนาดตัวอักษรและแสงภายในร้าน

ป้ายเมนูหลังเคาน์เตอร์ถูกอ่านจากระยะสองถึงสี่เมตรโดยคนที่ยืนต่อคิว ตัวอักษรชื่อเมนูจึงควรสูงอย่างน้อยสองเซนติเมตรครึ่งถึงสามเซนติเมตร และตัวเลขราคาควรใหญ่เท่าหรือใหญ่กว่าชื่อเมนู เพราะราคาคือสิ่งที่คนหาก่อน จำนวนรายการต่อแผ่นไม่ควรเกินราวสิบห้ารายการ ป้ายที่ยัดรายการมากจนตัวอักษรเล็กกว่าสองเซนติเมตรทำให้คิวช้าลงเพราะลูกค้าต้องเดินเข้ามาอ่าน

แสงในร้านมีผลกับป้ายแต่ละแบบต่างกัน ป้ายพิมพ์ทับผิวเงาสะท้อนไฟดาวน์ไลท์จนอ่านไม่ได้จากบางมุม จึงควรเลือกสติ๊กเกอร์ผิวด้านหรือเคลือบด้าน กระดานดำต้องมีไฟส่องเฉพาะเพราะพื้นดำดูดแสง จอแสดงผลสว่างพอในทุกสภาพแสงแต่แสบตาในร้านที่มืดถ้าไม่ลดความสว่างตอนค่ำ

ป้ายเมนูสี่รูปแบบเทียบด้วยเกณฑ์เดียวกัน

ตารางสรุปวิธีเปลี่ยนข้อมูล ความถี่ที่เหมาะ และประเภทร้านที่ใช้แต่ละรูปแบบมากที่สุด

ป้ายเมนูภายนอกอาคาร

ป้ายเมนูหน้าร้านที่ตั้งบนทางเท้าหรือแขวนหน้าร้านโดนแดด ฝน และมือคน ต่างจากป้ายในร้านทั้งวัสดุและรูปแบบ วัสดุฐานควรเป็นพลาสวูดหรืออะลูมิเนียมคอมโพสิต ไม่ใช่กระดาษแข็งหรือฟิวเจอร์บอร์ด สติ๊กเกอร์ควรเป็นเกรดกลางแจ้งที่เคลือบกันยูวี และกระดานเขียนกลางแจ้งต้องใช้ปากกาชอล์กน้ำชนิดกันน้ำ ไม่ใช่ชอล์กแท่ง

ป้ายตั้งพื้นแบบกางสองด้านหรือที่เรียกว่าป้ายเอเฟรม เป็นรูปแบบที่ใช้กับเมนูหน้าร้านมากที่สุด เพราะเก็บเข้าร้านได้ตอนปิดและเปลี่ยนแผ่นได้ ควรมีน้ำหนักฐานพอไม่ให้ล้มเมื่อลมพัด และไม่ควรตั้งกีดขวางทางเท้าซึ่งเป็นข้อกำหนดของเทศบาลในหลายพื้นที่

การจัดวางรายการและราคาให้อ่านเร็ว

การจัดกลุ่มรายการตามประเภท เช่น เส้น ข้าว เครื่องดื่ม แล้วเรียงตามความนิยมหรือราคาในกลุ่ม ช่วยให้ลูกค้าหาสิ่งที่ต้องการได้เร็วกว่าการเรียงตามตัวอักษร ราคาควรอยู่ชิดชื่อเมนูโดยไม่มีเส้นจุดยาวเชื่อม เพราะเส้นจุดทำให้สายตาต้องไล่ตามและอ่านผิดแถวได้ง่าย รายการที่ต้องการขายมากที่สุดควรอยู่มุมบนซ้ายหรือกึ่งกลางบน ซึ่งเป็นตำแหน่งที่คนมองก่อน

ภาพอาหารช่วยขายเมื่อมีจำนวนน้อยและถ่ายจริง ป้ายที่มีภาพทุกรายการทำให้ตัวอักษรเล็กและภาพเล็กจนไม่มีรายการใดโดดเด่น การเลือกภาพสามถึงห้ารายการที่ต้องการขายให้ใหญ่ และเหลือรายการอื่นเป็นตัวหนังสือ เป็นการจัดวางที่ร้านอาหารเชิงพาณิชย์ใช้มากที่สุด แนวทางเลือกป้ายอื่นในร้านอาหารอธิบายไว้ในบทความป้ายร้านอาหารและคาเฟ่ 8 แบบที่ลูกค้าสั่งบ่อย